ยอมแพ้
มีเพื่อนคนนึงบอกฉันว่า
"เมื่อใดที่เรามีความหวัง เราจะอยากทำสิ่งนั้น"
เมื่อก่อนฉันเคยมีความหวัง และหวังมาตลอด
คงเป็นเพราะฉันโกหกตัวเองมาตลอดหรือป่าว
ฉันถึงได้มีหวัง แต่จริงๆแล้วมันก้อไม่เคยมีมาตั้งแต่แรก
ฉันพยายามมาตลอด แต่ผลที่ออกมาคือความเงียบ - -
คงเพราะฉันอ่ออนแอมาก อย่างที่แม่เคยบอก
ฉันเลยไม่ยอมลุกออกมาจากจุดเิดิม
แต่ยังดีที่ฉันมีเพื่อน เพื่อนที่คอยให้คำปรึกษา
ให้คำปลอบใจ " มึง อย่าคิดมาก มันไม่ใช่ทั้งหมดเว้ยย
มึงต้องผ่านมันไปให้ได้นะเว้ยย"
ถึงเวลาแล้ววะ ความเงียบมันบอกกับฉันในฝัน
ว่าถึงเวลาที่ฉันต้องยอมแพ้แล้ววว
ฉันทำดีที่สุดแล้ววว
ฉันคิดว่าถ้าฉันมองกลับมาที่จุดเดิม
ฉันจะไม่เสียใจเพราะฉันได้พยายามไปแล้วว
และก้อถึงเวลาที่คนพิการอย่างฉัน
จะได้ขาเทียมลุกขึ้นมายืนด้วยตัวเองอีกสักครั้ง
เมื่อวานฉันอ่อนแอเกินไป เกินกว่าที่จะทนอะไรได้
และวันนี้ฉันคงต้องเข้มแข็งสักที
ฉันยอมแพ้แล้วละ จบกับทุกสิ่ง

อย่าคิดมากค่ะ