Storythai

Let's START **

.

..

...

บางทีทคนเรารู้สึกอึดอัด,,

ก้อจะคิดถึงใครสักคนที่เราจะเอาไว้ระบาย

แต่สำหรับฉันคนที่ฉันอยากระบายความรู้สึกกับใครบางคน

ิีBUT,, HE 'S NOT HERE ^^)

ฉันจึงเลือกสิ่งที่จะทำให้รู้สึกดีได้

ก้อคือไดอารี่ไม่ว่าจะเป็นสมุดบันทึก

หรือไดออนไลน์ ฉันก้อพยายามเขียนมันเป็นประจำ

เพื่อสักวันนึงที่เรื่องนี้ผ่านไปนานๆ

จนลืมบางสิ่งบางอย่างไปได้

ถ้าฉันได้กลับมาอ่านคงจะรู้สึกดีมากๆ

ที่ชีวิตนึง เคยมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นด้วยน้ะ

ทั้งหมดคือความทรงจำที่ล้ำค่าที่สุด ^^)

ในความโลภมากของฉัน

ฉันเคยคิดว่า **

น่าจะเอาสมองมาเก็บไว้ในกล่องน้อ

จะได้เห็นอดีตของเราทั้งหมด ทุกวินาที

โดยที่ไม่ตกไม่หล่นเล้ยย - -

แต่มันก้อทำไม่ได้

และมีบางสิ่งบางอย่างที่ฉันอยากรู้

แต่ก้อไม่เคยได้รู้มาก่อน หรือเพราะฉันไม่ได้ถามกัน

ฉันถึงไม่ได้รู้มันเลย

มันยังคงเป็นคำถามที่ต้องการคำตอบ

และถ้าฉันไม่ได้คำตอบฉันคงคาใจอยู่มาก **

แล้วฉันก้อถามตัวเองว่าแล้วคนที่ตอบอยู่ไหน

ฉันมีคำถามอยู่มากมาย

แต่คนตอบละ เค้าไปไหนกัน

ถึงคนที่จะตอบอยู่

ฉันก้อไม่กล้าที่จะถามอยู่ดี

เพราะคำถามที่ฉันมีอาจจะทำให้อึดอัดหรือรำคาญใจ

ฉันก้อเลยตัดปัญหา

ทิ้งมันไว้ในใจฉันคนเดียวก้อพอ

.

..

...

สักวันถ้าฉันทำได้ ฉัํนจะกลับมาทวงสัญญา ^^*

PS.

i luv ma fammi

i luv ma friends

i luv ma diary & storythai

 and i luv everything that FORMED you

Let's START **

.

..

...

บางทีทคนเรารู้สึกอึดอัด,,

ก้อจะคิดถึงใครสักคนที่เราจะเอาไว้ระบาย

แต่สำหรับฉันคนที่ฉันอยากระบายความรู้สึกกับใครบางคน

ิีBUT,, HE 'S NOT HERE ^^)

ฉันจึงเลือกสิ่งที่จะทำให้รู้สึกดีได้

ก้อคือไดอารี่ไม่ว่าจะเป็นสมุดบันทึก

หรือไดออนไลน์ ฉันก้อพยายามเขียนมันเป็นประจำ

เพื่อสักวันนึงที่เรื่องนี้ผ่านไปนานๆ

จนลืมบางสิ่งบางอย่างไปได้

ถ้าฉันได้กลับมาอ่านคงจะรู้สึกดีมากๆ

ที่ชีวิตนึง เคยมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นด้วยน้ะ

ทั้งหมดคือความทรงจำที่ล้ำค่าที่สุด ^^)

ในความโลภมากของฉัน

ฉันเคยคิดว่า **

น่าจะเอาสมองมาเก็บไว้ในกล่องน้อ

จะได้เห็นอดีตของเราทั้งหมด ทุกวินาที

โดยที่ไม่ตกไม่หล่นเล้ยย - -

แต่มันก้อทำไม่ได้

และมีบางสิ่งบางอย่างที่ฉันอยากรู้

แต่ก้อไม่เคยได้รู้มาก่อน หรือเพราะฉันไม่ได้ถามกัน

ฉันถึงไม่ได้รู้มันเลย

มันยังคงเป็นคำถามที่ต้องการคำตอบ

และถ้าฉันไม่ได้คำตอบฉันคงคาใจอยู่มาก **

แล้วฉันก้อถามตัวเองว่าแล้วคนที่ตอบอยู่ไหน

ฉันมีคำถามอยู่มากมาย

แต่คนตอบละ เค้าไปไหนกัน

ถึงคนที่จะตอบอยู่

ฉันก้อไม่กล้าที่จะถามอยู่ดี

เพราะคำถามที่ฉันมีอาจจะทำให้อึดอัดหรือรำคาญใจ

ฉันก้อเลยตัดปัญหา

ทิ้งมันไว้ในใจฉันคนเดียวก้อพอ

.

..

...

สักวันถ้าฉันทำได้ ฉัํนจะกลับมาทวงสัญญา ^^*

PS.

i luv ma fammi

i luv ma friends

i luv ma diary & storythai

 and i luv everything that FORMED you

ว่าด้วยเรื่องของความเปลี่ยนแปลง

การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทั่วโลก

ไม่ว่าจะภาวะโลกร้อน จนมาถึงใจคน

แต่ก้อชั่งมันเหอะ

ขนาดเราโตมาตั้งสิบกว่าปี

ใจเรายังเปลี่ยนเล้ยยย

แล้วนับภาษาไรกับคนอื่นที่ต่างพ่อต่างแม่กะเราละ

ถึงเวลาที่เราต้องทำเพื่อตัวเองบ้างซะที

สิ่งที่จะได้ตอนนี้ก้อคงไม่พ้น

"เอนท์ติด"คือสิ่งที่แม่อยากได้

และเป็นสิ่งที่ทำให้เราใกล้อาชีพที่เราใฝ่ฝัน

คงไม่เสียหายอะไรใช่มั้ย

ที่เราจะเห็นแก่ตัวทำเพื่อตัวเองบ้าง

แล้วตอนนี้ฉันกำลังมีแรง

แรงที่มีไม่ใช่แรงกาย

แต่เป็นแรงใจที่ได้จากคนรอบข้าง

ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว หรือเพื่อนๆ

ขอบคุณมากจริงพวกเทอทำำให้เรามีแรง

ให้เราได้สู้ต่อ

ฉันจะสู้เพื่อตัวเองค้ะ

ฉันจะมีความสุขจ้ะ

และฉันก้อมีเพื่อนนที่ดีน้่ะ

สุดท้ายคนที่ฉันโคดจะเกลียด..

i luv ma fammi

i luv ma friends

i luv storythai

:)

Let's START **

.

..

...

บางทีทคนเรารู้สึกอึดอัด,,

ก้อจะคิดถึงใครสักคนที่เราจะเอาไว้ระบาย

แต่สำหรับฉันคนที่ฉันอยากระบายความรู้สึกกับใครบางคน

ิีBUT,, HE 'S NOT HERE ^^)

ฉันจึงเลือกสิ่งที่จะทำให้รู้สึกดีได้

ก้อคือไดอารี่ไม่ว่าจะเป็นสมุดบันทึก

หรือไดออนไลน์ ฉันก้อพยายามเขียนมันเป็นประจำ

เพื่อสักวันนึงที่เรื่องนี้ผ่านไปนานๆ

จนลืมบางสิ่งบางอย่างไปได้

ถ้าฉันได้กลับมาอ่านคงจะรู้สึกดีมากๆ

ที่ชีวิตนึง เคยมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นด้วยน้ะ

ทั้งหมดคือความทรงจำที่ล้ำค่าที่สุด ^^)

ในความโลภมากของฉัน

ฉันเคยคิดว่า **

น่าจะเอาสมองมาเก็บไว้ในกล่องน้อ

จะได้เห็นอดีตของเราทั้งหมด ทุกวินาที

โดยที่ไม่ตกไม่หล่นเล้ยย - -

แต่มันก้อทำไม่ได้

และมีบางสิ่งบางอย่างที่ฉันอยากรู้

แต่ก้อไม่เคยได้รู้มาก่อน หรือเพราะฉันไม่ได้ถามกัน

ฉันถึงไม่ได้รู้มันเลย

มันยังคงเป็นคำถามที่ต้องการคำตอบ

และถ้าฉันไม่ได้คำตอบฉันคงคาใจอยู่มาก **

แล้วฉันก้อถามตัวเองว่าแล้วคนที่ตอบอยู่ไหน

ฉันมีคำถามอยู่มากมาย

แต่คนตอบละ เค้าไปไหนกัน

ถึงคนที่จะตอบอยู่

ฉันก้อไม่กล้าที่จะถามอยู่ดี

เพราะคำถามที่ฉันมีอาจจะทำให้อึดอัดหรือรำคาญใจ

ฉันก้อเลยตัดปัญหา

ทิ้งมันไว้ในใจฉันคนเดียวก้อพอ

.

..

...

สักวันถ้าฉันทำได้ ฉัํนจะกลับมาทวงสัญญา ^^*

PS.

i luv ma fammi

i luv ma friends

i luv ma diary & storythai

 and i luv everything that FORMED you

ว่าด้วยเรื่องของความเปลี่ยนแปลง

การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทั่วโลก

ไม่ว่าจะภาวะโลกร้อน จนมาถึงใจคน

แต่ก้อชั่งมันเหอะ

ขนาดเราโตมาตั้งสิบกว่าปี

ใจเรายังเปลี่ยนเล้ยยย

แล้วนับภาษาไรกับคนอื่นที่ต่างพ่อต่างแม่กะเราละ

ถึงเวลาที่เราต้องทำเพื่อตัวเองบ้างซะที

สิ่งที่จะได้ตอนนี้ก้อคงไม่พ้น

"เอนท์ติด"คือสิ่งที่แม่อยากได้

และเป็นสิ่งที่ทำให้เราใกล้อาชีพที่เราใฝ่ฝัน

คงไม่เสียหายอะไรใช่มั้ย

ที่เราจะเห็นแก่ตัวทำเพื่อตัวเองบ้าง

แล้วตอนนี้ฉันกำลังมีแรง

แรงที่มีไม่ใช่แรงกาย

แต่เป็นแรงใจที่ได้จากคนรอบข้าง

ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว หรือเพื่อนๆ

ขอบคุณมากจริงพวกเทอทำำให้เรามีแรง

ให้เราได้สู้ต่อ

ฉันจะสู้เพื่อตัวเองค้ะ

ฉันจะมีความสุขจ้ะ

และฉันก้อมีเพื่อนนที่ดีน้่ะ

สุดท้ายคนที่ฉันโคดจะเกลียด..

i luv ma fammi

i luv ma friends

i luv storythai

:)

มีเพื่อนคนนึงบอกฉันว่า

"เมื่อใดที่เรามีความหวัง เราจะอยากทำสิ่งนั้น"

เมื่อก่อนฉันเคยมีความหวัง และหวังมาตลอด

คงเป็นเพราะฉันโกหกตัวเองมาตลอดหรือป่าว

ฉันถึงได้มีหวัง แต่จริงๆแล้วมันก้อไม่เคยมีมาตั้งแต่แรก

ฉันพยายามมาตลอด แต่ผลที่ออกมาคือความเงียบ - -

คงเพราะฉันอ่ออนแอมาก อย่างที่แม่เคยบอก

ฉันเลยไม่ยอมลุกออกมาจากจุดเิดิม

แต่ยังดีที่ฉันมีเพื่อน เพื่อนที่คอยให้คำปรึกษา

ให้คำปลอบใจ " มึง อย่าคิดมาก มันไม่ใช่ทั้งหมดเว้ยย

มึงต้องผ่านมันไปให้ได้นะเว้ยย"

ถึงเวลาแล้ววะ ความเงียบมันบอกกับฉันในฝัน

ว่าถึงเวลาที่ฉันต้องยอมแพ้แล้ววว

ฉันทำดีที่สุดแล้ววว

ฉันคิดว่าถ้าฉันมองกลับมาที่จุดเดิม

ฉันจะไม่เสียใจเพราะฉันได้พยายามไปแล้วว

และก้อถึงเวลาที่คนพิการอย่างฉัน

จะได้ขาเทียมลุกขึ้นมายืนด้วยตัวเองอีกสักครั้ง

เมื่อวานฉันอ่อนแอเกินไป เกินกว่าที่จะทนอะไรได้

และวันนี้ฉันคงต้องเข้มแข็งสักที

ฉันยอมแพ้แล้วละ จบกับทุกสิ่ง

Let's START **

.

..

...

บางทีทคนเรารู้สึกอึดอัด,,

ก้อจะคิดถึงใครสักคนที่เราจะเอาไว้ระบาย

แต่สำหรับฉันคนที่ฉันอยากระบายความรู้สึกกับใครบางคน

ิีBUT,, HE 'S NOT HERE ^^)

ฉันจึงเลือกสิ่งที่จะทำให้รู้สึกดีได้

ก้อคือไดอารี่ไม่ว่าจะเป็นสมุดบันทึก

หรือไดออนไลน์ ฉันก้อพยายามเขียนมันเป็นประจำ

เพื่อสักวันนึงที่เรื่องนี้ผ่านไปนานๆ

จนลืมบางสิ่งบางอย่างไปได้

ถ้าฉันได้กลับมาอ่านคงจะรู้สึกดีมากๆ

ที่ชีวิตนึง เคยมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นด้วยน้ะ

ทั้งหมดคือความทรงจำที่ล้ำค่าที่สุด ^^)

ในความโลภมากของฉัน

ฉันเคยคิดว่า **

น่าจะเอาสมองมาเก็บไว้ในกล่องน้อ

จะได้เห็นอดีตของเราทั้งหมด ทุกวินาที

โดยที่ไม่ตกไม่หล่นเล้ยย - -

แต่มันก้อทำไม่ได้

และมีบางสิ่งบางอย่างที่ฉันอยากรู้

แต่ก้อไม่เคยได้รู้มาก่อน หรือเพราะฉันไม่ได้ถามกัน

ฉันถึงไม่ได้รู้มันเลย

มันยังคงเป็นคำถามที่ต้องการคำตอบ

และถ้าฉันไม่ได้คำตอบฉันคงคาใจอยู่มาก **

แล้วฉันก้อถามตัวเองว่าแล้วคนที่ตอบอยู่ไหน

ฉันมีคำถามอยู่มากมาย

แต่คนตอบละ เค้าไปไหนกัน

ถึงคนที่จะตอบอยู่

ฉันก้อไม่กล้าที่จะถามอยู่ดี

เพราะคำถามที่ฉันมีอาจจะทำให้อึดอัดหรือรำคาญใจ

ฉันก้อเลยตัดปัญหา

ทิ้งมันไว้ในใจฉันคนเดียวก้อพอ

.

..

...

สักวันถ้าฉันทำได้ ฉัํนจะกลับมาทวงสัญญา ^^*

PS.

i luv ma fammi

i luv ma friends

i luv ma diary & storythai

 and i luv everything that FORMED you

ว่าด้วยเรื่องของความเปลี่ยนแปลง

การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทั่วโลก

ไม่ว่าจะภาวะโลกร้อน จนมาถึงใจคน

แต่ก้อชั่งมันเหอะ

ขนาดเราโตมาตั้งสิบกว่าปี

ใจเรายังเปลี่ยนเล้ยยย

แล้วนับภาษาไรกับคนอื่นที่ต่างพ่อต่างแม่กะเราละ

ถึงเวลาที่เราต้องทำเพื่อตัวเองบ้างซะที

สิ่งที่จะได้ตอนนี้ก้อคงไม่พ้น

"เอนท์ติด"คือสิ่งที่แม่อยากได้

และเป็นสิ่งที่ทำให้เราใกล้อาชีพที่เราใฝ่ฝัน

คงไม่เสียหายอะไรใช่มั้ย

ที่เราจะเห็นแก่ตัวทำเพื่อตัวเองบ้าง

แล้วตอนนี้ฉันกำลังมีแรง

แรงที่มีไม่ใช่แรงกาย

แต่เป็นแรงใจที่ได้จากคนรอบข้าง

ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว หรือเพื่อนๆ

ขอบคุณมากจริงพวกเทอทำำให้เรามีแรง

ให้เราได้สู้ต่อ

ฉันจะสู้เพื่อตัวเองค้ะ

ฉันจะมีความสุขจ้ะ

และฉันก้อมีเพื่อนนที่ดีน้่ะ

สุดท้ายคนที่ฉันโคดจะเกลียด..

i luv ma fammi

i luv ma friends

i luv storythai

:)

มีเพื่อนคนนึงบอกฉันว่า

"เมื่อใดที่เรามีความหวัง เราจะอยากทำสิ่งนั้น"

เมื่อก่อนฉันเคยมีความหวัง และหวังมาตลอด

คงเป็นเพราะฉันโกหกตัวเองมาตลอดหรือป่าว

ฉันถึงได้มีหวัง แต่จริงๆแล้วมันก้อไม่เคยมีมาตั้งแต่แรก

ฉันพยายามมาตลอด แต่ผลที่ออกมาคือความเงียบ - -

คงเพราะฉันอ่ออนแอมาก อย่างที่แม่เคยบอก

ฉันเลยไม่ยอมลุกออกมาจากจุดเิดิม

แต่ยังดีที่ฉันมีเพื่อน เพื่อนที่คอยให้คำปรึกษา

ให้คำปลอบใจ " มึง อย่าคิดมาก มันไม่ใช่ทั้งหมดเว้ยย

มึงต้องผ่านมันไปให้ได้นะเว้ยย"

ถึงเวลาแล้ววะ ความเงียบมันบอกกับฉันในฝัน

ว่าถึงเวลาที่ฉันต้องยอมแพ้แล้ววว

ฉันทำดีที่สุดแล้ววว

ฉันคิดว่าถ้าฉันมองกลับมาที่จุดเดิม

ฉันจะไม่เสียใจเพราะฉันได้พยายามไปแล้วว

และก้อถึงเวลาที่คนพิการอย่างฉัน

จะได้ขาเทียมลุกขึ้นมายืนด้วยตัวเองอีกสักครั้ง

เมื่อวานฉันอ่อนแอเกินไป เกินกว่าที่จะทนอะไรได้

และวันนี้ฉันคงต้องเข้มแข็งสักที

ฉันยอมแพ้แล้วละ จบกับทุกสิ่ง

ไม่ได้อัพมาซะนานมีเรื่องราวเกี่ยวกับตัวฉัน

ที่เกิดขึ้นมากมาย เป็นทั้งความทรงจำที่ดี

และเป็นความทรงจำที่ไม่น่าจะจำเอาไว้ซะเลย

ปี่หน้าก้อขึ้นม.6 แล้วสินะ

อายุ ก้อทำให้คนเราเปลี่ยนไปได้มาก

ทำให้ฉันคิดอะไรได้หลายๆอย่าง

ทำให้ฉันมีความฝัน ,, มีเป้าหมายในชีวิต,,

และมีทางเดินของชีวิตตัวเองซักที

ทุกวันนี้ฉันพยายามจะทำให้ตัวเองไปในที่ที่ดีที่สุด

และเหมาะสมกับตัวฉันมากที่สุด

ถึงเวลาที่ฉันจะทำเพื่อตัวเองซักที

ถึงวันนี้ฉันนึกว่าฉันโตแล้ววว ,,

แต่ความเป็นจริงนั้นยังอีกไกล

ฉันยังเด็กอยู่นัก

ความคิดไม่ได้โตขึ้นจากเมื่อวันก่อนเลย

ฉันยังจมอยู่กับอดีตที่ลืมไปลง

และมันอาจจะกลับมาทำร้ายฉันในวันนี้

แม่เคยบอกฉันว่า

"อะไรที่เลวร้ายก้อเก็บมันไว้เป็นประสบการณ์

แล้วก้าวต่อไป

ทำเพื่อตัวหนูเองและก้อทำเพื่อแม่"

เพราะประโยคที่แม่พูดทำให้ฉันคิดเห็นแก่ตัว

ที่จะทำเพื่อตัวเอง

และทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง

และฉันยังบอกกลับตัวเองว่า

เมื่อฉันทำตามความฝันของฉันแล้ว

ฉันจะกลับไปหามันอีกครั้ง

ฉันรักอดีตทุกครั้งที่นึกถึงเสมอ...