รับน้องมาได้ 2
อาทิตย์แล้ว
มันบอกได้คำเดียวเลย
ว่า....
เหนื่อยโคดๆอ่า
ตอนนี้สภาพไม่มีดีอ่ะ
เสียงก้อไม่มี
พูดออกมาแล้วมีแต่ลมอ่ะ
คิดดูแล้วกัน
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
มีการรับน้องใหญ่ของสายภาษา-ฝรั่งเศส
เฮดสายเค้านัดตี 5 อ่ะ
เราก้อนอนหอเพื่อนไม่ได้ด้วยก้อเลย
ลงทุนตื่นเช้าๆมารถให้ทัน
ปลุกนาฬิกาไว้ตี 4
ปรากฏว่า ช้าน ตื่นมาตอนตี 5 อ่า
อะไรของแกเนี่ย นอนเป็นตายเลย
ขนาดว่านาฬิกา มันอยู่ข้างหูนะเนี่ย
ไอ้เราใส่เกียร์สุนัขเต็มทีเล้ย
ถึงร.ร. ตี 5.55
โห โล่งใจมาก
น้องยังมาไม่เยอะ(ไม่มีเลยก้อว่าได้)
พอแล้วก้อแล่นไปหาเพื่อนๆที่ทำฐานกันอยู่
มันอยู่ตรงลานน้ำพุอ่ะ
มันจะมีเหมือนบันไดขึ้นอ่ะ
เราก้อจะก้าวกึ่งกระโดดอ่ะแระ
ผลคือ ไม่พ้น ค๊ะ
โดนหัวเข่าเต็มที่เลยอ่ะ
ทั้งถลอกทั้งเขียว
โอ้ย
ชีวิตซวยมันแต่เช้าเลย
แล้วก้อนั่งดูเพื่อนซักพักก้อไปเช็คชื่อน้องที่ศาลารอแม่
เราเป็นพี่กลุ่ม
8 น้องไม่มา1คน
พอไหว้พระปริวรรติเทพ แล้วร.5 เสร็จ
ก้อจัดการเมคอัพหน้าน้องๆทั้งหลาย
ทั้งมัดผม ทาแป้ง ทาลิปสติก
น้องกลุ่มเรามีคนแพ้แป้งด้วยอ่า
แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกหวะ เซ็งจิงๆ
จากนั้นก้อใช้ผ้าปิดตา
แล้วก้อจูงมือน้องๆเดินไป
เราก้อแกล้งระหว่างทางต่างๆนานา
เพื่อที่จะให้น้องๆเชื่อใจเพื่อนของตัวเอง
แล้วก้อพี่ด้วย
เดินมันทั้งวันอ่า เหนื่อยมากๆๆ
พอเสร็จจากฐานก้อพาน้องๆไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำตึก 60
น้องเติ้ลล้างเสร็จเร็วมากมายอ่ะ
ตามมาด้วยน้องไอซ์
น้องพลอย
น้องมิน แล้วก้อน้องใส้แว่นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ละ
เอ๊ะ
ทำไมมันมีแค่ 5 คนนะ
อะไรอีกอ่ะ
เวลาก้อให้ตั้งเยอะยังไม่เสร็จอีกหรอ?
รอบแรกเดินไปดู
sheก้อแบบชั้นสวยหรือยัง? อะไรประมาณนั้น
อะไรค่ะน้อง นี่มันรับน้องนะ ไม่ใช่ประกวดนางงาม
เราก้อเลยบอกให้ ญ
พาน้องกลุ่มแรกไปก่อนแล้วเราจะตามไปที่หลัง
จากนั้นก้อไปสรุปฐานต่างๆ
ไม่ได้ฟังอ่ะ หลับอ่ะเหนื่อย
แล้วพี่รุ่น 60
กว่าทั้งหลายก้อพูดเกียวกับรับน้องปีนี้
แล้วเราก้อบูมกัน แล้วพูดฟร่องเซ่ 70 รอบ
เราก้ออยากจะบูมให้ดังกันทุกคน
แต่มันเหนื่อยจิงๆนะน้อง
มันก้อเลยได้แค่นี้อ่ะ
แล้วพวกเราก้อร้องเพลง
กันและกัน, หัวใจผูกกัน, ละก้อ...
ฟร่องเซ่รำลึก
จากนั้นก้อมีพิธีบายศรี
เสร็๗พิธีก้อปล่อยน้องกลับบ้าน
พี่ๆก้อสรุปผลการรับน้องวันนี้
แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้านสิ
อยากจะบอกว่าดีใจมาอ่ะ
ที่ได้มีส่วนร่วมในการรับน้อง
ถึงจะเหนื่อยมากโคดแต่ก้อรู้สึกดีสุดๆไปเลย
ปีหน้าก้อไม่ได้รับแล้วสิ
แต่ก้ออยากเห็นหน้าหลานเร็วๆอ่า
รับน้องใหญ่ สุขใจจริงๆ
รับน้องมาได้ 2
อาทิตย์แล้ว
มันบอกได้คำเดียวเลย
ว่า....
เหนื่อยโคดๆอ่า
ตอนนี้สภาพไม่มีดีอ่ะ
เสียงก้อไม่มี
พูดออกมาแล้วมีแต่ลมอ่ะ
คิดดูแล้วกัน
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
มีการรับน้องใหญ่ของสายภาษา-ฝรั่งเศส
เฮดสายเค้านัดตี 5 อ่ะ
เราก้อนอนหอเพื่อนไม่ได้ด้วยก้อเลย
ลงทุนตื่นเช้าๆมารถให้ทัน
ปลุกนาฬิกาไว้ตี 4
ปรากฏว่า ช้าน ตื่นมาตอนตี 5 อ่า
อะไรของแกเนี่ย นอนเป็นตายเลย
ขนาดว่านาฬิกา มันอยู่ข้างหูนะเนี่ย
ไอ้เราใส่เกียร์สุนัขเต็มทีเล้ย
ถึงร.ร. ตี 5.55
โห โล่งใจมาก
น้องยังมาไม่เยอะ(ไม่มีเลยก้อว่าได้)
พอแล้วก้อแล่นไปหาเพื่อนๆที่ทำฐานกันอยู่
มันอยู่ตรงลานน้ำพุอ่ะ
มันจะมีเหมือนบันไดขึ้นอ่ะ
เราก้อจะก้าวกึ่งกระโดดอ่ะแระ
ผลคือ ไม่พ้น ค๊ะ
โดนหัวเข่าเต็มที่เลยอ่ะ
ทั้งถลอกทั้งเขียว
โอ้ย
ชีวิตซวยมันแต่เช้าเลย
แล้วก้อนั่งดูเพื่อนซักพักก้อไปเช็คชื่อน้องที่ศาลารอแม่
เราเป็นพี่กลุ่ม
8 น้องไม่มา1คน
พอไหว้พระปริวรรติเทพ แล้วร.5 เสร็จ
ก้อจัดการเมคอัพหน้าน้องๆทั้งหลาย
ทั้งมัดผม ทาแป้ง ทาลิปสติก
น้องกลุ่มเรามีคนแพ้แป้งด้วยอ่า
แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกหวะ เซ็งจิงๆ
จากนั้นก้อใช้ผ้าปิดตา
แล้วก้อจูงมือน้องๆเดินไป
เราก้อแกล้งระหว่างทางต่างๆนานา
เพื่อที่จะให้น้องๆเชื่อใจเพื่อนของตัวเอง
แล้วก้อพี่ด้วย
เดินมันทั้งวันอ่า เหนื่อยมากๆๆ
พอเสร็จจากฐานก้อพาน้องๆไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำตึก 60
น้องเติ้ลล้างเสร็จเร็วมากมายอ่ะ
ตามมาด้วยน้องไอซ์
น้องพลอย
น้องมิน แล้วก้อน้องใส้แว่นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ละ
เอ๊ะ
ทำไมมันมีแค่ 5 คนนะ
อะไรอีกอ่ะ
เวลาก้อให้ตั้งเยอะยังไม่เสร็จอีกหรอ?
รอบแรกเดินไปดู
sheก้อแบบชั้นสวยหรือยัง? อะไรประมาณนั้น
อะไรค่ะน้อง นี่มันรับน้องนะ ไม่ใช่ประกวดนางงาม
เราก้อเลยบอกให้ ญ
พาน้องกลุ่มแรกไปก่อนแล้วเราจะตามไปที่หลัง
จากนั้นก้อไปสรุปฐานต่างๆ
ไม่ได้ฟังอ่ะ หลับอ่ะเหนื่อย
แล้วพี่รุ่น 60
กว่าทั้งหลายก้อพูดเกียวกับรับน้องปีนี้
แล้วเราก้อบูมกัน แล้วพูดฟร่องเซ่ 70 รอบ
เราก้ออยากจะบูมให้ดังกันทุกคน
แต่มันเหนื่อยจิงๆนะน้อง
มันก้อเลยได้แค่นี้อ่ะ
แล้วพวกเราก้อร้องเพลง
กันและกัน, หัวใจผูกกัน, ละก้อ...
ฟร่องเซ่รำลึก
จากนั้นก้อมีพิธีบายศรี
เสร็๗พิธีก้อปล่อยน้องกลับบ้าน
พี่ๆก้อสรุปผลการรับน้องวันนี้
แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้านสิ
อยากจะบอกว่าดีใจมาอ่ะ
ที่ได้มีส่วนร่วมในการรับน้อง
ถึงจะเหนื่อยมากโคดแต่ก้อรู้สึกดีสุดๆไปเลย
ปีหน้าก้อไม่ได้รับแล้วสิ
แต่ก้ออยากเห็นหน้าหลานเร็วๆอ่า
รับน้องใหญ่ สุขใจจริงๆ
รับน้องมาได้ 2
อาทิตย์แล้ว
มันบอกได้คำเดียวเลย
ว่า....
เหนื่อยโคดๆอ่า
ตอนนี้สภาพไม่มีดีอ่ะ
เสียงก้อไม่มี
พูดออกมาแล้วมีแต่ลมอ่ะ
คิดดูแล้วกัน
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
มีการรับน้องใหญ่ของสายภาษา-ฝรั่งเศส
เฮดสายเค้านัดตี 5 อ่ะ
เราก้อนอนหอเพื่อนไม่ได้ด้วยก้อเลย
ลงทุนตื่นเช้าๆมารถให้ทัน
ปลุกนาฬิกาไว้ตี 4
ปรากฏว่า ช้าน ตื่นมาตอนตี 5 อ่า
อะไรของแกเนี่ย นอนเป็นตายเลย
ขนาดว่านาฬิกา มันอยู่ข้างหูนะเนี่ย
ไอ้เราใส่เกียร์สุนัขเต็มทีเล้ย
ถึงร.ร. ตี 5.55
โห โล่งใจมาก
น้องยังมาไม่เยอะ(ไม่มีเลยก้อว่าได้)
พอแล้วก้อแล่นไปหาเพื่อนๆที่ทำฐานกันอยู่
มันอยู่ตรงลานน้ำพุอ่ะ
มันจะมีเหมือนบันไดขึ้นอ่ะ
เราก้อจะก้าวกึ่งกระโดดอ่ะแระ
ผลคือ ไม่พ้น ค๊ะ
โดนหัวเข่าเต็มที่เลยอ่ะ
ทั้งถลอกทั้งเขียว
โอ้ย
ชีวิตซวยมันแต่เช้าเลย
แล้วก้อนั่งดูเพื่อนซักพักก้อไปเช็คชื่อน้องที่ศาลารอแม่
เราเป็นพี่กลุ่ม
8 น้องไม่มา1คน
พอไหว้พระปริวรรติเทพ แล้วร.5 เสร็จ
ก้อจัดการเมคอัพหน้าน้องๆทั้งหลาย
ทั้งมัดผม ทาแป้ง ทาลิปสติก
น้องกลุ่มเรามีคนแพ้แป้งด้วยอ่า
แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกหวะ เซ็งจิงๆ
จากนั้นก้อใช้ผ้าปิดตา
แล้วก้อจูงมือน้องๆเดินไป
เราก้อแกล้งระหว่างทางต่างๆนานา
เพื่อที่จะให้น้องๆเชื่อใจเพื่อนของตัวเอง
แล้วก้อพี่ด้วย
เดินมันทั้งวันอ่า เหนื่อยมากๆๆ
พอเสร็จจากฐานก้อพาน้องๆไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำตึก 60
น้องเติ้ลล้างเสร็จเร็วมากมายอ่ะ
ตามมาด้วยน้องไอซ์
น้องพลอย
น้องมิน แล้วก้อน้องใส้แว่นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ละ
เอ๊ะ
ทำไมมันมีแค่ 5 คนนะ
อะไรอีกอ่ะ
เวลาก้อให้ตั้งเยอะยังไม่เสร็จอีกหรอ?
รอบแรกเดินไปดู
sheก้อแบบชั้นสวยหรือยัง? อะไรประมาณนั้น
อะไรค่ะน้อง นี่มันรับน้องนะ ไม่ใช่ประกวดนางงาม
เราก้อเลยบอกให้ ญ
พาน้องกลุ่มแรกไปก่อนแล้วเราจะตามไปที่หลัง
จากนั้นก้อไปสรุปฐานต่างๆ
ไม่ได้ฟังอ่ะ หลับอ่ะเหนื่อย
แล้วพี่รุ่น 60
กว่าทั้งหลายก้อพูดเกียวกับรับน้องปีนี้
แล้วเราก้อบูมกัน แล้วพูดฟร่องเซ่ 70 รอบ
เราก้ออยากจะบูมให้ดังกันทุกคน
แต่มันเหนื่อยจิงๆนะน้อง
มันก้อเลยได้แค่นี้อ่ะ
แล้วพวกเราก้อร้องเพลง
กันและกัน, หัวใจผูกกัน, ละก้อ...
ฟร่องเซ่รำลึก
จากนั้นก้อมีพิธีบายศรี
เสร็๗พิธีก้อปล่อยน้องกลับบ้าน
พี่ๆก้อสรุปผลการรับน้องวันนี้
แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้านสิ
อยากจะบอกว่าดีใจมาอ่ะ
ที่ได้มีส่วนร่วมในการรับน้อง
ถึงจะเหนื่อยมากโคดแต่ก้อรู้สึกดีสุดๆไปเลย
ปีหน้าก้อไม่ได้รับแล้วสิ
แต่ก้ออยากเห็นหน้าหลานเร็วๆอ่า
รับน้องใหญ่ สุขใจจริงๆ
ปิดเทอมมาได้ 3 วันละ
ก้อบอกได้คำเดียวว่า "เหนื่อย"มาก
เหนื่อยหลายๆอย่าอ่ะนะ
แต่ก้อยังมีกำลังใจจะทำมันอยู่
ไม่ว่าจะเรื่องเรียน ที่ทิ้งไปนาน พอเปิดเทอมก้อเลย
เบลอเป็นการใหญ่อ่า
แบบว่าต้องมาททบทวนเป็นการใหญ่ ไม่ง้านช้านตายแน่
ตอนนี้ก้อมีการรับน้อง
เหนื่อยมากอ่ะ ทั้งร้องทั้งเต้น
แต่มันมันส์สุดเลย
พอวันนี้เนื้อตัวเคร็ดไปหมดอ่ะ
เสียงก้อไม่มี จะตายx อยู่แล้ว
แล้วกก้อ เราได้น้องรหัสแล้ว เย้
ดีใจได้มีน้องแล้ววว
แต่ไอ้การเป้นพี่นี่มันยากนะ
ที่จะทำอะไรแล้วน้องก้อฟังเรานี่
เชื่อละ ว่าพี่ๆเค้ารู้สึกยังไง
ถ้าไม่ฟังพี่เค้าอ่ะเนอะ
มีเรื่องมาเล่าอีกละ
คือว่า การจับน้องรหัสอ่า
เราจะใช้วิธี การต่อหัวใจกันกับพี่
คือ น้องจะได้หัวใจไปครึ่งเซียว
แล้วอีกเซียวหนึ่งจะเป็นของน้อง
แล้วคือว่า น้องรหัสเรา
เค้านั่งข้างหน้าเราพอดีเลยอ่า
มหัศจรรย์ใจมากมาย แต่ยิ่งกว่านั้น
วันนั้น ญ มันก้อยืนข้างๆเรา น้องมันก้อนั่งข้างหน้ามัน
อะไรมันจะขนาดนั้นนะ
โห...
น้องรหัสของเรา 2 คนยังเป็นเพื่อนสนิทกัน
เหมือนเรา 2 คนเลยหวะ
แบบว่าพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว
เมื่อยอ่า
ไปละ
ปล.
I'ชิน ไหนบอกไม่ทิ้งกันอ่ะ เคือง!!!
ชวงนี้ก้อ ท่อง ท่อง และก้อ ท่อง
รับน้องมาได้ 2
อาทิตย์แล้ว
มันบอกได้คำเดียวเลย
ว่า....
เหนื่อยโคดๆอ่า
ตอนนี้สภาพไม่มีดีอ่ะ
เสียงก้อไม่มี
พูดออกมาแล้วมีแต่ลมอ่ะ
คิดดูแล้วกัน
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
มีการรับน้องใหญ่ของสายภาษา-ฝรั่งเศส
เฮดสายเค้านัดตี 5 อ่ะ
เราก้อนอนหอเพื่อนไม่ได้ด้วยก้อเลย
ลงทุนตื่นเช้าๆมารถให้ทัน
ปลุกนาฬิกาไว้ตี 4
ปรากฏว่า ช้าน ตื่นมาตอนตี 5 อ่า
อะไรของแกเนี่ย นอนเป็นตายเลย
ขนาดว่านาฬิกา มันอยู่ข้างหูนะเนี่ย
ไอ้เราใส่เกียร์สุนัขเต็มทีเล้ย
ถึงร.ร. ตี 5.55
โห โล่งใจมาก
น้องยังมาไม่เยอะ(ไม่มีเลยก้อว่าได้)
พอแล้วก้อแล่นไปหาเพื่อนๆที่ทำฐานกันอยู่
มันอยู่ตรงลานน้ำพุอ่ะ
มันจะมีเหมือนบันไดขึ้นอ่ะ
เราก้อจะก้าวกึ่งกระโดดอ่ะแระ
ผลคือ ไม่พ้น ค๊ะ
โดนหัวเข่าเต็มที่เลยอ่ะ
ทั้งถลอกทั้งเขียว
โอ้ย
ชีวิตซวยมันแต่เช้าเลย
แล้วก้อนั่งดูเพื่อนซักพักก้อไปเช็คชื่อน้องที่ศาลารอแม่
เราเป็นพี่กลุ่ม
8 น้องไม่มา1คน
พอไหว้พระปริวรรติเทพ แล้วร.5 เสร็จ
ก้อจัดการเมคอัพหน้าน้องๆทั้งหลาย
ทั้งมัดผม ทาแป้ง ทาลิปสติก
น้องกลุ่มเรามีคนแพ้แป้งด้วยอ่า
แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกหวะ เซ็งจิงๆ
จากนั้นก้อใช้ผ้าปิดตา
แล้วก้อจูงมือน้องๆเดินไป
เราก้อแกล้งระหว่างทางต่างๆนานา
เพื่อที่จะให้น้องๆเชื่อใจเพื่อนของตัวเอง
แล้วก้อพี่ด้วย
เดินมันทั้งวันอ่า เหนื่อยมากๆๆ
พอเสร็จจากฐานก้อพาน้องๆไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำตึก 60
น้องเติ้ลล้างเสร็จเร็วมากมายอ่ะ
ตามมาด้วยน้องไอซ์
น้องพลอย
น้องมิน แล้วก้อน้องใส้แว่นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ละ
เอ๊ะ
ทำไมมันมีแค่ 5 คนนะ
อะไรอีกอ่ะ
เวลาก้อให้ตั้งเยอะยังไม่เสร็จอีกหรอ?
รอบแรกเดินไปดู
sheก้อแบบชั้นสวยหรือยัง? อะไรประมาณนั้น
อะไรค่ะน้อง นี่มันรับน้องนะ ไม่ใช่ประกวดนางงาม
เราก้อเลยบอกให้ ญ
พาน้องกลุ่มแรกไปก่อนแล้วเราจะตามไปที่หลัง
จากนั้นก้อไปสรุปฐานต่างๆ
ไม่ได้ฟังอ่ะ หลับอ่ะเหนื่อย
แล้วพี่รุ่น 60
กว่าทั้งหลายก้อพูดเกียวกับรับน้องปีนี้
แล้วเราก้อบูมกัน แล้วพูดฟร่องเซ่ 70 รอบ
เราก้ออยากจะบูมให้ดังกันทุกคน
แต่มันเหนื่อยจิงๆนะน้อง
มันก้อเลยได้แค่นี้อ่ะ
แล้วพวกเราก้อร้องเพลง
กันและกัน, หัวใจผูกกัน, ละก้อ...
ฟร่องเซ่รำลึก
จากนั้นก้อมีพิธีบายศรี
เสร็๗พิธีก้อปล่อยน้องกลับบ้าน
พี่ๆก้อสรุปผลการรับน้องวันนี้
แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้านสิ
อยากจะบอกว่าดีใจมาอ่ะ
ที่ได้มีส่วนร่วมในการรับน้อง
ถึงจะเหนื่อยมากโคดแต่ก้อรู้สึกดีสุดๆไปเลย
ปีหน้าก้อไม่ได้รับแล้วสิ
แต่ก้ออยากเห็นหน้าหลานเร็วๆอ่า
รับน้องใหญ่ สุขใจจริงๆ
ปิดเทอมมาได้ 3 วันละ
ก้อบอกได้คำเดียวว่า "เหนื่อย"มาก
เหนื่อยหลายๆอย่าอ่ะนะ
แต่ก้อยังมีกำลังใจจะทำมันอยู่
ไม่ว่าจะเรื่องเรียน ที่ทิ้งไปนาน พอเปิดเทอมก้อเลย
เบลอเป็นการใหญ่อ่า
แบบว่าต้องมาททบทวนเป็นการใหญ่ ไม่ง้านช้านตายแน่
ตอนนี้ก้อมีการรับน้อง
เหนื่อยมากอ่ะ ทั้งร้องทั้งเต้น
แต่มันมันส์สุดเลย
พอวันนี้เนื้อตัวเคร็ดไปหมดอ่ะ
เสียงก้อไม่มี จะตายx อยู่แล้ว
แล้วกก้อ เราได้น้องรหัสแล้ว เย้
ดีใจได้มีน้องแล้ววว
แต่ไอ้การเป้นพี่นี่มันยากนะ
ที่จะทำอะไรแล้วน้องก้อฟังเรานี่
เชื่อละ ว่าพี่ๆเค้ารู้สึกยังไง
ถ้าไม่ฟังพี่เค้าอ่ะเนอะ
มีเรื่องมาเล่าอีกละ
คือว่า การจับน้องรหัสอ่า
เราจะใช้วิธี การต่อหัวใจกันกับพี่
คือ น้องจะได้หัวใจไปครึ่งเซียว
แล้วอีกเซียวหนึ่งจะเป็นของน้อง
แล้วคือว่า น้องรหัสเรา
เค้านั่งข้างหน้าเราพอดีเลยอ่า
มหัศจรรย์ใจมากมาย แต่ยิ่งกว่านั้น
วันนั้น ญ มันก้อยืนข้างๆเรา น้องมันก้อนั่งข้างหน้ามัน
อะไรมันจะขนาดนั้นนะ
โห...
น้องรหัสของเรา 2 คนยังเป็นเพื่อนสนิทกัน
เหมือนเรา 2 คนเลยหวะ
แบบว่าพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว
เมื่อยอ่า
ไปละ
ปล.
I'ชิน ไหนบอกไม่ทิ้งกันอ่ะ เคือง!!!
ชวงนี้ก้อ ท่อง ท่อง และก้อ ท่อง
มันเกิดขึ้นมาหลายวันละ
แต่เมื่อวานนี้มันสุด สุดเล้ย
คือเมื่อวาน..
ออกไปเดินเล่นมา
กลับเข้ามาบ้าน อยากจะดู"บ้านนี้มีรัก"
ดูได้หน่อยก้ออยากไปเข้าห้องน้ำ
พอเสร็จภาระกิจ ลงมาดูต่อ
พี่มันเจอ ตุ๊กแก อำ
เรื่องมันมีอยุ่ว่า
หลายวันก่อนเรานอนอยุ่
ก้อได้ยินเสียงมันร้อง
ก้อสรุปได้ว่ามันอยู่หลังบ้านที่เอง
ภาวนาว่า "แกอย่าเข้ามาในบ้านช้านนะ"
พอมาเมื่อวานก้อรู้ว่า....
มันมาอยุ่ในบ้านเราแล้ววววว
แล้วมันก้อยึดชั้นวางของเป็นที่อยู่ของมัน
เมื่อวานมันก้อวิ่งออกมา
ด้วยความเซ่อซ่าของมัน
มันก้อวิ่งไปตกถังขยะ ตุบ
สมน่า 555+
แต่มันก้อขึ้นมาได้ แล้วก้อกลับบ้านมัน
เฮ้อ.... เซ็งจริงๆๆ
แต่ป้าเราก้อบอกว่า
ถ้าบ้านไหนมี ต๊กแก
บ้านนั้นก้อจะไม่มีแมลงสาบ
ไม่มีทั้ง 2 อย่างไม่ได้หรือไง
น่ากลัวชะมัดเลย
รีบบ รีบบ ออก ไปปป เลยยย
จบข่าว
ปล..
ร.ร.เปิด 16 แล้ววว
ญ เรานั่งด้วยกันนะ
คิดถึงแม่อ่า
Thx 4 comment kaa
รับน้องมาได้ 2
อาทิตย์แล้ว
มันบอกได้คำเดียวเลย
ว่า....
เหนื่อยโคดๆอ่า
ตอนนี้สภาพไม่มีดีอ่ะ
เสียงก้อไม่มี
พูดออกมาแล้วมีแต่ลมอ่ะ
คิดดูแล้วกัน
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
มีการรับน้องใหญ่ของสายภาษา-ฝรั่งเศส
เฮดสายเค้านัดตี 5 อ่ะ
เราก้อนอนหอเพื่อนไม่ได้ด้วยก้อเลย
ลงทุนตื่นเช้าๆมารถให้ทัน
ปลุกนาฬิกาไว้ตี 4
ปรากฏว่า ช้าน ตื่นมาตอนตี 5 อ่า
อะไรของแกเนี่ย นอนเป็นตายเลย
ขนาดว่านาฬิกา มันอยู่ข้างหูนะเนี่ย
ไอ้เราใส่เกียร์สุนัขเต็มทีเล้ย
ถึงร.ร. ตี 5.55
โห โล่งใจมาก
น้องยังมาไม่เยอะ(ไม่มีเลยก้อว่าได้)
พอแล้วก้อแล่นไปหาเพื่อนๆที่ทำฐานกันอยู่
มันอยู่ตรงลานน้ำพุอ่ะ
มันจะมีเหมือนบันไดขึ้นอ่ะ
เราก้อจะก้าวกึ่งกระโดดอ่ะแระ
ผลคือ ไม่พ้น ค๊ะ
โดนหัวเข่าเต็มที่เลยอ่ะ
ทั้งถลอกทั้งเขียว
โอ้ย
ชีวิตซวยมันแต่เช้าเลย
แล้วก้อนั่งดูเพื่อนซักพักก้อไปเช็คชื่อน้องที่ศาลารอแม่
เราเป็นพี่กลุ่ม
8 น้องไม่มา1คน
พอไหว้พระปริวรรติเทพ แล้วร.5 เสร็จ
ก้อจัดการเมคอัพหน้าน้องๆทั้งหลาย
ทั้งมัดผม ทาแป้ง ทาลิปสติก
น้องกลุ่มเรามีคนแพ้แป้งด้วยอ่า
แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกหวะ เซ็งจิงๆ
จากนั้นก้อใช้ผ้าปิดตา
แล้วก้อจูงมือน้องๆเดินไป
เราก้อแกล้งระหว่างทางต่างๆนานา
เพื่อที่จะให้น้องๆเชื่อใจเพื่อนของตัวเอง
แล้วก้อพี่ด้วย
เดินมันทั้งวันอ่า เหนื่อยมากๆๆ
พอเสร็จจากฐานก้อพาน้องๆไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำตึก 60
น้องเติ้ลล้างเสร็จเร็วมากมายอ่ะ
ตามมาด้วยน้องไอซ์
น้องพลอย
น้องมิน แล้วก้อน้องใส้แว่นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ละ
เอ๊ะ
ทำไมมันมีแค่ 5 คนนะ
อะไรอีกอ่ะ
เวลาก้อให้ตั้งเยอะยังไม่เสร็จอีกหรอ?
รอบแรกเดินไปดู
sheก้อแบบชั้นสวยหรือยัง? อะไรประมาณนั้น
อะไรค่ะน้อง นี่มันรับน้องนะ ไม่ใช่ประกวดนางงาม
เราก้อเลยบอกให้ ญ
พาน้องกลุ่มแรกไปก่อนแล้วเราจะตามไปที่หลัง
จากนั้นก้อไปสรุปฐานต่างๆ
ไม่ได้ฟังอ่ะ หลับอ่ะเหนื่อย
แล้วพี่รุ่น 60
กว่าทั้งหลายก้อพูดเกียวกับรับน้องปีนี้
แล้วเราก้อบูมกัน แล้วพูดฟร่องเซ่ 70 รอบ
เราก้ออยากจะบูมให้ดังกันทุกคน
แต่มันเหนื่อยจิงๆนะน้อง
มันก้อเลยได้แค่นี้อ่ะ
แล้วพวกเราก้อร้องเพลง
กันและกัน, หัวใจผูกกัน, ละก้อ...
ฟร่องเซ่รำลึก
จากนั้นก้อมีพิธีบายศรี
เสร็๗พิธีก้อปล่อยน้องกลับบ้าน
พี่ๆก้อสรุปผลการรับน้องวันนี้
แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้านสิ
อยากจะบอกว่าดีใจมาอ่ะ
ที่ได้มีส่วนร่วมในการรับน้อง
ถึงจะเหนื่อยมากโคดแต่ก้อรู้สึกดีสุดๆไปเลย
ปีหน้าก้อไม่ได้รับแล้วสิ
แต่ก้ออยากเห็นหน้าหลานเร็วๆอ่า
รับน้องใหญ่ สุขใจจริงๆ
ปิดเทอมมาได้ 3 วันละ
ก้อบอกได้คำเดียวว่า "เหนื่อย"มาก
เหนื่อยหลายๆอย่าอ่ะนะ
แต่ก้อยังมีกำลังใจจะทำมันอยู่
ไม่ว่าจะเรื่องเรียน ที่ทิ้งไปนาน พอเปิดเทอมก้อเลย
เบลอเป็นการใหญ่อ่า
แบบว่าต้องมาททบทวนเป็นการใหญ่ ไม่ง้านช้านตายแน่
ตอนนี้ก้อมีการรับน้อง
เหนื่อยมากอ่ะ ทั้งร้องทั้งเต้น
แต่มันมันส์สุดเลย
พอวันนี้เนื้อตัวเคร็ดไปหมดอ่ะ
เสียงก้อไม่มี จะตายx อยู่แล้ว
แล้วกก้อ เราได้น้องรหัสแล้ว เย้
ดีใจได้มีน้องแล้ววว
แต่ไอ้การเป้นพี่นี่มันยากนะ
ที่จะทำอะไรแล้วน้องก้อฟังเรานี่
เชื่อละ ว่าพี่ๆเค้ารู้สึกยังไง
ถ้าไม่ฟังพี่เค้าอ่ะเนอะ
มีเรื่องมาเล่าอีกละ
คือว่า การจับน้องรหัสอ่า
เราจะใช้วิธี การต่อหัวใจกันกับพี่
คือ น้องจะได้หัวใจไปครึ่งเซียว
แล้วอีกเซียวหนึ่งจะเป็นของน้อง
แล้วคือว่า น้องรหัสเรา
เค้านั่งข้างหน้าเราพอดีเลยอ่า
มหัศจรรย์ใจมากมาย แต่ยิ่งกว่านั้น
วันนั้น ญ มันก้อยืนข้างๆเรา น้องมันก้อนั่งข้างหน้ามัน
อะไรมันจะขนาดนั้นนะ
โห...
น้องรหัสของเรา 2 คนยังเป็นเพื่อนสนิทกัน
เหมือนเรา 2 คนเลยหวะ
แบบว่าพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว
เมื่อยอ่า
ไปละ
ปล.
I'ชิน ไหนบอกไม่ทิ้งกันอ่ะ เคือง!!!
ชวงนี้ก้อ ท่อง ท่อง และก้อ ท่อง
มันเกิดขึ้นมาหลายวันละ
แต่เมื่อวานนี้มันสุด สุดเล้ย
คือเมื่อวาน..
ออกไปเดินเล่นมา
กลับเข้ามาบ้าน อยากจะดู"บ้านนี้มีรัก"
ดูได้หน่อยก้ออยากไปเข้าห้องน้ำ
พอเสร็จภาระกิจ ลงมาดูต่อ
พี่มันเจอ ตุ๊กแก อำ
เรื่องมันมีอยุ่ว่า
หลายวันก่อนเรานอนอยุ่
ก้อได้ยินเสียงมันร้อง
ก้อสรุปได้ว่ามันอยู่หลังบ้านที่เอง
ภาวนาว่า "แกอย่าเข้ามาในบ้านช้านนะ"
พอมาเมื่อวานก้อรู้ว่า....
มันมาอยุ่ในบ้านเราแล้ววววว
แล้วมันก้อยึดชั้นวางของเป็นที่อยู่ของมัน
เมื่อวานมันก้อวิ่งออกมา
ด้วยความเซ่อซ่าของมัน
มันก้อวิ่งไปตกถังขยะ ตุบ
สมน่า 555+
แต่มันก้อขึ้นมาได้ แล้วก้อกลับบ้านมัน
เฮ้อ.... เซ็งจริงๆๆ
แต่ป้าเราก้อบอกว่า
ถ้าบ้านไหนมี ต๊กแก
บ้านนั้นก้อจะไม่มีแมลงสาบ
ไม่มีทั้ง 2 อย่างไม่ได้หรือไง
น่ากลัวชะมัดเลย
รีบบ รีบบ ออก ไปปป เลยยย
จบข่าว
ปล..
ร.ร.เปิด 16 แล้ววว
ญ เรานั่งด้วยกันนะ
คิดถึงแม่อ่า
Thx 4 comment kaa
วันที่ 12 วันมอบตัวววว!!
โห...
ขึ้นม.5แล้วเรา แก่ชะมัดเล้ยยย
มอบตัวตอนเช้า
ตื่นก้อต้องตื่นเช้า จะตายให้ได้เลยยย
แล้วก้อเปลี่ยนห้องใหม่ด้วย
ลุ้น......
อยากอยู่ห้องเดียวกับเพื่อนนนๆอีกอ่า
ว่าแล้วก้อเดินไปที่บอร์ดประกาศ
ทิ้งแม่ให้กินข้าวไปคนเดียว -- ตื่นเต๊น ตื่นเต้น
เอ๊ะ ทำไมไม่มีชื่อเราหวะ
เฮ้ย หรือเค้าไล่เราออก (เว่อร์ไป)
อ่า....
ไล่ลง
ไล่ลงมา
ไล่ลงมาเรื่อย
เรื่อยยย
เจอแระ.....
อยู่ห้อง 82x นี่เอง
ได้อยู่ห้องเดียวกับ ญ ด้วย ดีใจจ
แต่เต็นท์นะสิ
เอ็อ.. อยู่คนละห้องซะงั้นหนะ
พอปล่อยแม่รอ ก้อกลับไปหาแม่(อีก)
แล้วก้อพามาส่งที่ห้องประชุมใหญ่
แล้วเราก้อไปดูห้องเรียน
โห.....
ไกล๊ ไกลลลลล
พอมาถึงก้อ โฟ่ ต่อกับเพื่อนๆเลยย
นี่ นี่ นี่..(เสียงใครอ่า...)เข้าแถววว
เรียงตามลำดับไล่ ไม่ใช่ตามอัธยาศัย
อาจารย์ก้อมาตรวจเครื่องแต่งกาย
โอ้.....ช้านนน.....ผ่านนนน...ด้วยยยย
มันน่าดีใจตรงไหนหวะ
พอประมาณ 9.30 ก้อไปรับแม่มามอบตัว
นี่ สิรอนานมากกกก
เพราะไรรู้ม่ะ
เราชื่อเริ่มด้วย "อ.อ่าง"ไง
สุดท้ายของผู้หญิงนะค่ะ จะบอกให้
(กระซิบ)...
เรา : แม่เปลี่ยนชื่อหนูเหอะ
แม่ : ชื่อไรละ
เรา : ชื่อนางสาว ก ดีกว่า
แม่ : 555+
เสร็จสิ้นภาระกิจก้อประมาณ 11.45 อ่า
เหนื่อยมาก แบกหนังสือ เดินไกลโคด
ปล.
ดีใจได้อยู่ห้องเดียวกับเพื่อนที่สนิทมากก
ไม่อยากไปประชุมหวะ
ไม่อยากไปร.ร.เองอ่า
ไม่อยากให้แม่กลับบ้าน
รัก ทุกคนนนนนน
รับน้องมาได้ 2
อาทิตย์แล้ว
มันบอกได้คำเดียวเลย
ว่า....
เหนื่อยโคดๆอ่า
ตอนนี้สภาพไม่มีดีอ่ะ
เสียงก้อไม่มี
พูดออกมาแล้วมีแต่ลมอ่ะ
คิดดูแล้วกัน
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
มีการรับน้องใหญ่ของสายภาษา-ฝรั่งเศส
เฮดสายเค้านัดตี 5 อ่ะ
เราก้อนอนหอเพื่อนไม่ได้ด้วยก้อเลย
ลงทุนตื่นเช้าๆมารถให้ทัน
ปลุกนาฬิกาไว้ตี 4
ปรากฏว่า ช้าน ตื่นมาตอนตี 5 อ่า
อะไรของแกเนี่ย นอนเป็นตายเลย
ขนาดว่านาฬิกา มันอยู่ข้างหูนะเนี่ย
ไอ้เราใส่เกียร์สุนัขเต็มทีเล้ย
ถึงร.ร. ตี 5.55
โห โล่งใจมาก
น้องยังมาไม่เยอะ(ไม่มีเลยก้อว่าได้)
พอแล้วก้อแล่นไปหาเพื่อนๆที่ทำฐานกันอยู่
มันอยู่ตรงลานน้ำพุอ่ะ
มันจะมีเหมือนบันไดขึ้นอ่ะ
เราก้อจะก้าวกึ่งกระโดดอ่ะแระ
ผลคือ ไม่พ้น ค๊ะ
โดนหัวเข่าเต็มที่เลยอ่ะ
ทั้งถลอกทั้งเขียว
โอ้ย
ชีวิตซวยมันแต่เช้าเลย
แล้วก้อนั่งดูเพื่อนซักพักก้อไปเช็คชื่อน้องที่ศาลารอแม่
เราเป็นพี่กลุ่ม
8 น้องไม่มา1คน
พอไหว้พระปริวรรติเทพ แล้วร.5 เสร็จ
ก้อจัดการเมคอัพหน้าน้องๆทั้งหลาย
ทั้งมัดผม ทาแป้ง ทาลิปสติก
น้องกลุ่มเรามีคนแพ้แป้งด้วยอ่า
แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกหวะ เซ็งจิงๆ
จากนั้นก้อใช้ผ้าปิดตา
แล้วก้อจูงมือน้องๆเดินไป
เราก้อแกล้งระหว่างทางต่างๆนานา
เพื่อที่จะให้น้องๆเชื่อใจเพื่อนของตัวเอง
แล้วก้อพี่ด้วย
เดินมันทั้งวันอ่า เหนื่อยมากๆๆ
พอเสร็จจากฐานก้อพาน้องๆไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำตึก 60
น้องเติ้ลล้างเสร็จเร็วมากมายอ่ะ
ตามมาด้วยน้องไอซ์
น้องพลอย
น้องมิน แล้วก้อน้องใส้แว่นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ละ
เอ๊ะ
ทำไมมันมีแค่ 5 คนนะ
อะไรอีกอ่ะ
เวลาก้อให้ตั้งเยอะยังไม่เสร็จอีกหรอ?
รอบแรกเดินไปดู
sheก้อแบบชั้นสวยหรือยัง? อะไรประมาณนั้น
อะไรค่ะน้อง นี่มันรับน้องนะ ไม่ใช่ประกวดนางงาม
เราก้อเลยบอกให้ ญ
พาน้องกลุ่มแรกไปก่อนแล้วเราจะตามไปที่หลัง
จากนั้นก้อไปสรุปฐานต่างๆ
ไม่ได้ฟังอ่ะ หลับอ่ะเหนื่อย
แล้วพี่รุ่น 60
กว่าทั้งหลายก้อพูดเกียวกับรับน้องปีนี้
แล้วเราก้อบูมกัน แล้วพูดฟร่องเซ่ 70 รอบ
เราก้ออยากจะบูมให้ดังกันทุกคน
แต่มันเหนื่อยจิงๆนะน้อง
มันก้อเลยได้แค่นี้อ่ะ
แล้วพวกเราก้อร้องเพลง
กันและกัน, หัวใจผูกกัน, ละก้อ...
ฟร่องเซ่รำลึก
จากนั้นก้อมีพิธีบายศรี
เสร็๗พิธีก้อปล่อยน้องกลับบ้าน
พี่ๆก้อสรุปผลการรับน้องวันนี้
แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้านสิ
อยากจะบอกว่าดีใจมาอ่ะ
ที่ได้มีส่วนร่วมในการรับน้อง
ถึงจะเหนื่อยมากโคดแต่ก้อรู้สึกดีสุดๆไปเลย
ปีหน้าก้อไม่ได้รับแล้วสิ
แต่ก้ออยากเห็นหน้าหลานเร็วๆอ่า
รับน้องใหญ่ สุขใจจริงๆ
ปิดเทอมมาได้ 3 วันละ
ก้อบอกได้คำเดียวว่า "เหนื่อย"มาก
เหนื่อยหลายๆอย่าอ่ะนะ
แต่ก้อยังมีกำลังใจจะทำมันอยู่
ไม่ว่าจะเรื่องเรียน ที่ทิ้งไปนาน พอเปิดเทอมก้อเลย
เบลอเป็นการใหญ่อ่า
แบบว่าต้องมาททบทวนเป็นการใหญ่ ไม่ง้านช้านตายแน่
ตอนนี้ก้อมีการรับน้อง
เหนื่อยมากอ่ะ ทั้งร้องทั้งเต้น
แต่มันมันส์สุดเลย
พอวันนี้เนื้อตัวเคร็ดไปหมดอ่ะ
เสียงก้อไม่มี จะตายx อยู่แล้ว
แล้วกก้อ เราได้น้องรหัสแล้ว เย้
ดีใจได้มีน้องแล้ววว
แต่ไอ้การเป้นพี่นี่มันยากนะ
ที่จะทำอะไรแล้วน้องก้อฟังเรานี่
เชื่อละ ว่าพี่ๆเค้ารู้สึกยังไง
ถ้าไม่ฟังพี่เค้าอ่ะเนอะ
มีเรื่องมาเล่าอีกละ
คือว่า การจับน้องรหัสอ่า
เราจะใช้วิธี การต่อหัวใจกันกับพี่
คือ น้องจะได้หัวใจไปครึ่งเซียว
แล้วอีกเซียวหนึ่งจะเป็นของน้อง
แล้วคือว่า น้องรหัสเรา
เค้านั่งข้างหน้าเราพอดีเลยอ่า
มหัศจรรย์ใจมากมาย แต่ยิ่งกว่านั้น
วันนั้น ญ มันก้อยืนข้างๆเรา น้องมันก้อนั่งข้างหน้ามัน
อะไรมันจะขนาดนั้นนะ
โห...
น้องรหัสของเรา 2 คนยังเป็นเพื่อนสนิทกัน
เหมือนเรา 2 คนเลยหวะ
แบบว่าพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว
เมื่อยอ่า
ไปละ
ปล.
I'ชิน ไหนบอกไม่ทิ้งกันอ่ะ เคือง!!!
ชวงนี้ก้อ ท่อง ท่อง และก้อ ท่อง
มันเกิดขึ้นมาหลายวันละ
แต่เมื่อวานนี้มันสุด สุดเล้ย
คือเมื่อวาน..
ออกไปเดินเล่นมา
กลับเข้ามาบ้าน อยากจะดู"บ้านนี้มีรัก"
ดูได้หน่อยก้ออยากไปเข้าห้องน้ำ
พอเสร็จภาระกิจ ลงมาดูต่อ
พี่มันเจอ ตุ๊กแก อำ
เรื่องมันมีอยุ่ว่า
หลายวันก่อนเรานอนอยุ่
ก้อได้ยินเสียงมันร้อง
ก้อสรุปได้ว่ามันอยู่หลังบ้านที่เอง
ภาวนาว่า "แกอย่าเข้ามาในบ้านช้านนะ"
พอมาเมื่อวานก้อรู้ว่า....
มันมาอยุ่ในบ้านเราแล้ววววว
แล้วมันก้อยึดชั้นวางของเป็นที่อยู่ของมัน
เมื่อวานมันก้อวิ่งออกมา
ด้วยความเซ่อซ่าของมัน
มันก้อวิ่งไปตกถังขยะ ตุบ
สมน่า 555+
แต่มันก้อขึ้นมาได้ แล้วก้อกลับบ้านมัน
เฮ้อ.... เซ็งจริงๆๆ
แต่ป้าเราก้อบอกว่า
ถ้าบ้านไหนมี ต๊กแก
บ้านนั้นก้อจะไม่มีแมลงสาบ
ไม่มีทั้ง 2 อย่างไม่ได้หรือไง
น่ากลัวชะมัดเลย
รีบบ รีบบ ออก ไปปป เลยยย
จบข่าว
ปล..
ร.ร.เปิด 16 แล้ววว
ญ เรานั่งด้วยกันนะ
คิดถึงแม่อ่า
Thx 4 comment kaa
วันที่ 12 วันมอบตัวววว!!
โห...
ขึ้นม.5แล้วเรา แก่ชะมัดเล้ยยย
มอบตัวตอนเช้า
ตื่นก้อต้องตื่นเช้า จะตายให้ได้เลยยย
แล้วก้อเปลี่ยนห้องใหม่ด้วย
ลุ้น......
อยากอยู่ห้องเดียวกับเพื่อนนนๆอีกอ่า
ว่าแล้วก้อเดินไปที่บอร์ดประกาศ
ทิ้งแม่ให้กินข้าวไปคนเดียว -- ตื่นเต๊น ตื่นเต้น
เอ๊ะ ทำไมไม่มีชื่อเราหวะ
เฮ้ย หรือเค้าไล่เราออก (เว่อร์ไป)
อ่า....
ไล่ลง
ไล่ลงมา
ไล่ลงมาเรื่อย
เรื่อยยย
เจอแระ.....
อยู่ห้อง 82x นี่เอง
ได้อยู่ห้องเดียวกับ ญ ด้วย ดีใจจ
แต่เต็นท์นะสิ
เอ็อ.. อยู่คนละห้องซะงั้นหนะ
พอปล่อยแม่รอ ก้อกลับไปหาแม่(อีก)
แล้วก้อพามาส่งที่ห้องประชุมใหญ่
แล้วเราก้อไปดูห้องเรียน
โห.....
ไกล๊ ไกลลลลล
พอมาถึงก้อ โฟ่ ต่อกับเพื่อนๆเลยย
นี่ นี่ นี่..(เสียงใครอ่า...)เข้าแถววว
เรียงตามลำดับไล่ ไม่ใช่ตามอัธยาศัย
อาจารย์ก้อมาตรวจเครื่องแต่งกาย
โอ้.....ช้านนน.....ผ่านนนน...ด้วยยยย
มันน่าดีใจตรงไหนหวะ
พอประมาณ 9.30 ก้อไปรับแม่มามอบตัว
นี่ สิรอนานมากกกก
เพราะไรรู้ม่ะ
เราชื่อเริ่มด้วย "อ.อ่าง"ไง
สุดท้ายของผู้หญิงนะค่ะ จะบอกให้
(กระซิบ)...
เรา : แม่เปลี่ยนชื่อหนูเหอะ
แม่ : ชื่อไรละ
เรา : ชื่อนางสาว ก ดีกว่า
แม่ : 555+
เสร็จสิ้นภาระกิจก้อประมาณ 11.45 อ่า
เหนื่อยมาก แบกหนังสือ เดินไกลโคด
ปล.
ดีใจได้อยู่ห้องเดียวกับเพื่อนที่สนิทมากก
ไม่อยากไปประชุมหวะ
ไม่อยากไปร.ร.เองอ่า
ไม่อยากให้แม่กลับบ้าน
รัก ทุกคนนนนนน
ช่วงนี้ก้อว่างมากๆ จนที่บ้านถึงกับรำคาญซะงั้นอ่ะ
เราก้อแค่เดินไปเดินมาทั้งวันก้อเท่านั้นเองนะ
มันไม่มีอะไรทำจิงๆนะสิ
ก้อกลับมาซะกะทันหัน ใครจะไปทันเตรียมอะไรมากละ
(โทดคนอื่นเค้าไปเรื่อยอ่า)
สงสัยจะเป็นไฮเปอร์เอาซะแล้วว
เฮ้อ..
ตกลงเราได้กลับ กรุงเทพวันไหนแน่เนี่ย
วันนี้หรือพรุ่งนี้ เอาแน่กับชีวิตไม่ได้เล้ย
แต่อยู่ที่นี่ก้อดีเหมือนกันนะ
(เอาไงแน่วะเด๋วดี ไม่ดี เอาเป็นว่าดีไปก่อนละกัน งง)
ได้อยุ่กับแม่ ได้กินข้าวที่แม่ทำให้
อยุ่ที่โน่นนะ ไม่เหมือนบ้านเราเลย
นึกไปนึกมาก้ออยากจะกลับมาอยุ่บ้านอ่ะนะ
ที่ไหนก้อไม่เหมือนบ้านเราหรอก เนอะ ว่าปะ
แต่เราก้อเลือกแล้วหนิหน่า ว่าเราจะไปเรียนที่โน่นเอง
อุตส่าห์เข้าได้ละ
มีอยุ่วันนึงเราก้อประมาณว่าได้กลับบ้าน
ละไม่อยากจะกลับไปเรียน
แม่ก้อเลยสวนมาว่า
แม่:ทีตอนนั้นแม่ไม่ให้ไปเรียนกรุงเทพ
ก้อร้องไห้จะไปเรียนให้ได้ ละที่นี้ก้อจะไม่ไป
เรา:แม่หนูยอมละ ไปก้อได้ๆ
เท่านั้นละ น้ำตาหายไปหนายม่ายรุ้
รีบตามลุงไปขึ้นรถทันทีเล้ย ตลกเนอะ บ้าด้วย
แล้วเราก้อไม่เคยเป็นอย่างนั้นอีกเลย
จบข่าว
ช่วงนี้ก้อลดน้ำหนักอยุ่ด้วย ไม่คิดว่าจะได้ผล
ที่ไหนได้
แม่: เนี่ย!! ขามันเล็กลงนะ
โห เท่านั้นละ ยิ้มได้เลยเรา แหะๆ ไม่คิดว่าจะทำได้
แล้วหน้าก้อดีขึ้นนะ
ก้อใช่นะสิ ดูแลมันมากขึ้นอ่ะ เด๋วนี้
เรื่องลดน้ำหนักเนี่ย ฮามากอ่ะ
เราก้อไปบ่นว่านอนแล้วเจ็บก้นอ่ะ
เค้าก้อบอกว่ากระดูกมันทิ่มมั้ง
คงลดได้แค่นี้แหละ
เราก้อคิดให้ใจ สงสัยกระดูกเบอร์"ควาย"แน่เลยวะ
เค้าก้อสวนมาเลยว่า เบอร์ควายเลยหรอ?
สงสัยจะคิดดังหวะ
จบข่าว แยกย้ายกันไป
ตกลงเราลดได้แค่นี้จิงๆหรอเนี่ย
ขออีกหน่อยไม่ได้หรอ
เนี่ย ทุกเย็นนะ ไม่กกินข้าว
แม่บอกว่า กินอะไรซักหน่อยจะได้มีของย่อย
อะไรอยากรุ้ป่ะ
.....ฟักทองต้มอ่ะ....
ได้ วิตามิน ไม่อ้วนด้วย
คราวนี้ก้อ กินวันทุกวันอ้ะ
ไอ้ฟังทองเนี่ย
เฮ้อ ต้องกลับกรุงเทพ ไปมอบตัว
คราวนี้แม่ไปด้วย ดีใจอ่ะ
เมื่อก่อนไม่เคยอยากจะไปอ่ะ
เด๋วนี้เป็นงัย ยากไปซะงั้นหนะ
เมื่อวานไอ้เพื่อนตัวดี มันก้อโท(ยิง)
เนี่ย ไปประชุมด้วยนะ วันที่11 9โมงครึ่ง
จะบ้าตายยยยย "0"
เอ้า เอ้า
จะมีน้องทั้งที ทุ่มหน่อยๆ ^^
กลับกรุงเทพคราวนี้
ไปเจอ คอมติดไวรัส,ไอ้พี่บ้าบอล+สาว,ห้องนอนสาระพัดประโยชน์
ปล.
อยากกลับมาอยู่บ้าน (ที่ทำไม่ได้)
อยากจะเอ็นให้ติด (อีก2ปี นับปีนี้)
อยากจะคุยกับอ้วนเยอะๆ ("เค้าทำงาน" เข้าใจๆๆ)
รับน้องมาได้ 2
อาทิตย์แล้ว
มันบอกได้คำเดียวเลย
ว่า....
เหนื่อยโคดๆอ่า
ตอนนี้สภาพไม่มีดีอ่ะ
เสียงก้อไม่มี
พูดออกมาแล้วมีแต่ลมอ่ะ
คิดดูแล้วกัน
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
มีการรับน้องใหญ่ของสายภาษา-ฝรั่งเศส
เฮดสายเค้านัดตี 5 อ่ะ
เราก้อนอนหอเพื่อนไม่ได้ด้วยก้อเลย
ลงทุนตื่นเช้าๆมารถให้ทัน
ปลุกนาฬิกาไว้ตี 4
ปรากฏว่า ช้าน ตื่นมาตอนตี 5 อ่า
อะไรของแกเนี่ย นอนเป็นตายเลย
ขนาดว่านาฬิกา มันอยู่ข้างหูนะเนี่ย
ไอ้เราใส่เกียร์สุนัขเต็มทีเล้ย
ถึงร.ร. ตี 5.55
โห โล่งใจมาก
น้องยังมาไม่เยอะ(ไม่มีเลยก้อว่าได้)
พอแล้วก้อแล่นไปหาเพื่อนๆที่ทำฐานกันอยู่
มันอยู่ตรงลานน้ำพุอ่ะ
มันจะมีเหมือนบันไดขึ้นอ่ะ
เราก้อจะก้าวกึ่งกระโดดอ่ะแระ
ผลคือ ไม่พ้น ค๊ะ
โดนหัวเข่าเต็มที่เลยอ่ะ
ทั้งถลอกทั้งเขียว
โอ้ย
ชีวิตซวยมันแต่เช้าเลย
แล้วก้อนั่งดูเพื่อนซักพักก้อไปเช็คชื่อน้องที่ศาลารอแม่
เราเป็นพี่กลุ่ม
8 น้องไม่มา1คน
พอไหว้พระปริวรรติเทพ แล้วร.5 เสร็จ
ก้อจัดการเมคอัพหน้าน้องๆทั้งหลาย
ทั้งมัดผม ทาแป้ง ทาลิปสติก
น้องกลุ่มเรามีคนแพ้แป้งด้วยอ่า
แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกหวะ เซ็งจิงๆ
จากนั้นก้อใช้ผ้าปิดตา
แล้วก้อจูงมือน้องๆเดินไป
เราก้อแกล้งระหว่างทางต่างๆนานา
เพื่อที่จะให้น้องๆเชื่อใจเพื่อนของตัวเอง
แล้วก้อพี่ด้วย
เดินมันทั้งวันอ่า เหนื่อยมากๆๆ
พอเสร็จจากฐานก้อพาน้องๆไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำตึก 60
น้องเติ้ลล้างเสร็จเร็วมากมายอ่ะ
ตามมาด้วยน้องไอซ์
น้องพลอย
น้องมิน แล้วก้อน้องใส้แว่นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ละ
เอ๊ะ
ทำไมมันมีแค่ 5 คนนะ
อะไรอีกอ่ะ
เวลาก้อให้ตั้งเยอะยังไม่เสร็จอีกหรอ?
รอบแรกเดินไปดู
sheก้อแบบชั้นสวยหรือยัง? อะไรประมาณนั้น
อะไรค่ะน้อง นี่มันรับน้องนะ ไม่ใช่ประกวดนางงาม
เราก้อเลยบอกให้ ญ
พาน้องกลุ่มแรกไปก่อนแล้วเราจะตามไปที่หลัง
จากนั้นก้อไปสรุปฐานต่างๆ
ไม่ได้ฟังอ่ะ หลับอ่ะเหนื่อย
แล้วพี่รุ่น 60
กว่าทั้งหลายก้อพูดเกียวกับรับน้องปีนี้
แล้วเราก้อบูมกัน แล้วพูดฟร่องเซ่ 70 รอบ
เราก้ออยากจะบูมให้ดังกันทุกคน
แต่มันเหนื่อยจิงๆนะน้อง
มันก้อเลยได้แค่นี้อ่ะ
แล้วพวกเราก้อร้องเพลง
กันและกัน, หัวใจผูกกัน, ละก้อ...
ฟร่องเซ่รำลึก
จากนั้นก้อมีพิธีบายศรี
เสร็๗พิธีก้อปล่อยน้องกลับบ้าน
พี่ๆก้อสรุปผลการรับน้องวันนี้
แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้านสิ
อยากจะบอกว่าดีใจมาอ่ะ
ที่ได้มีส่วนร่วมในการรับน้อง
ถึงจะเหนื่อยมากโคดแต่ก้อรู้สึกดีสุดๆไปเลย
ปีหน้าก้อไม่ได้รับแล้วสิ
แต่ก้ออยากเห็นหน้าหลานเร็วๆอ่า
รับน้องใหญ่ สุขใจจริงๆ
ปิดเทอมมาได้ 3 วันละ
ก้อบอกได้คำเดียวว่า "เหนื่อย"มาก
เหนื่อยหลายๆอย่าอ่ะนะ
แต่ก้อยังมีกำลังใจจะทำมันอยู่
ไม่ว่าจะเรื่องเรียน ที่ทิ้งไปนาน พอเปิดเทอมก้อเลย
เบลอเป็นการใหญ่อ่า
แบบว่าต้องมาททบทวนเป็นการใหญ่ ไม่ง้านช้านตายแน่
ตอนนี้ก้อมีการรับน้อง
เหนื่อยมากอ่ะ ทั้งร้องทั้งเต้น
แต่มันมันส์สุดเลย
พอวันนี้เนื้อตัวเคร็ดไปหมดอ่ะ
เสียงก้อไม่มี จะตายx อยู่แล้ว
แล้วกก้อ เราได้น้องรหัสแล้ว เย้
ดีใจได้มีน้องแล้ววว
แต่ไอ้การเป้นพี่นี่มันยากนะ
ที่จะทำอะไรแล้วน้องก้อฟังเรานี่
เชื่อละ ว่าพี่ๆเค้ารู้สึกยังไง
ถ้าไม่ฟังพี่เค้าอ่ะเนอะ
มีเรื่องมาเล่าอีกละ
คือว่า การจับน้องรหัสอ่า
เราจะใช้วิธี การต่อหัวใจกันกับพี่
คือ น้องจะได้หัวใจไปครึ่งเซียว
แล้วอีกเซียวหนึ่งจะเป็นของน้อง
แล้วคือว่า น้องรหัสเรา
เค้านั่งข้างหน้าเราพอดีเลยอ่า
มหัศจรรย์ใจมากมาย แต่ยิ่งกว่านั้น
วันนั้น ญ มันก้อยืนข้างๆเรา น้องมันก้อนั่งข้างหน้ามัน
อะไรมันจะขนาดนั้นนะ
โห...
น้องรหัสของเรา 2 คนยังเป็นเพื่อนสนิทกัน
เหมือนเรา 2 คนเลยหวะ
แบบว่าพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว
เมื่อยอ่า
ไปละ
ปล.
I'ชิน ไหนบอกไม่ทิ้งกันอ่ะ เคือง!!!
ชวงนี้ก้อ ท่อง ท่อง และก้อ ท่อง
มันเกิดขึ้นมาหลายวันละ
แต่เมื่อวานนี้มันสุด สุดเล้ย
คือเมื่อวาน..
ออกไปเดินเล่นมา
กลับเข้ามาบ้าน อยากจะดู"บ้านนี้มีรัก"
ดูได้หน่อยก้ออยากไปเข้าห้องน้ำ
พอเสร็จภาระกิจ ลงมาดูต่อ
พี่มันเจอ ตุ๊กแก อำ
เรื่องมันมีอยุ่ว่า
หลายวันก่อนเรานอนอยุ่
ก้อได้ยินเสียงมันร้อง
ก้อสรุปได้ว่ามันอยู่หลังบ้านที่เอง
ภาวนาว่า "แกอย่าเข้ามาในบ้านช้านนะ"
พอมาเมื่อวานก้อรู้ว่า....
มันมาอยุ่ในบ้านเราแล้ววววว
แล้วมันก้อยึดชั้นวางของเป็นที่อยู่ของมัน
เมื่อวานมันก้อวิ่งออกมา
ด้วยความเซ่อซ่าของมัน
มันก้อวิ่งไปตกถังขยะ ตุบ
สมน่า 555+
แต่มันก้อขึ้นมาได้ แล้วก้อกลับบ้านมัน
เฮ้อ.... เซ็งจริงๆๆ
แต่ป้าเราก้อบอกว่า
ถ้าบ้านไหนมี ต๊กแก
บ้านนั้นก้อจะไม่มีแมลงสาบ
ไม่มีทั้ง 2 อย่างไม่ได้หรือไง
น่ากลัวชะมัดเลย
รีบบ รีบบ ออก ไปปป เลยยย
จบข่าว
ปล..
ร.ร.เปิด 16 แล้ววว
ญ เรานั่งด้วยกันนะ
คิดถึงแม่อ่า
Thx 4 comment kaa
วันที่ 12 วันมอบตัวววว!!
โห...
ขึ้นม.5แล้วเรา แก่ชะมัดเล้ยยย
มอบตัวตอนเช้า
ตื่นก้อต้องตื่นเช้า จะตายให้ได้เลยยย
แล้วก้อเปลี่ยนห้องใหม่ด้วย
ลุ้น......
อยากอยู่ห้องเดียวกับเพื่อนนนๆอีกอ่า
ว่าแล้วก้อเดินไปที่บอร์ดประกาศ
ทิ้งแม่ให้กินข้าวไปคนเดียว -- ตื่นเต๊น ตื่นเต้น
เอ๊ะ ทำไมไม่มีชื่อเราหวะ
เฮ้ย หรือเค้าไล่เราออก (เว่อร์ไป)
อ่า....
ไล่ลง
ไล่ลงมา
ไล่ลงมาเรื่อย
เรื่อยยย
เจอแระ.....
อยู่ห้อง 82x นี่เอง
ได้อยู่ห้องเดียวกับ ญ ด้วย ดีใจจ
แต่เต็นท์นะสิ
เอ็อ.. อยู่คนละห้องซะงั้นหนะ
พอปล่อยแม่รอ ก้อกลับไปหาแม่(อีก)
แล้วก้อพามาส่งที่ห้องประชุมใหญ่
แล้วเราก้อไปดูห้องเรียน
โห.....
ไกล๊ ไกลลลลล
พอมาถึงก้อ โฟ่ ต่อกับเพื่อนๆเลยย
นี่ นี่ นี่..(เสียงใครอ่า...)เข้าแถววว
เรียงตามลำดับไล่ ไม่ใช่ตามอัธยาศัย
อาจารย์ก้อมาตรวจเครื่องแต่งกาย
โอ้.....ช้านนน.....ผ่านนนน...ด้วยยยย
มันน่าดีใจตรงไหนหวะ
พอประมาณ 9.30 ก้อไปรับแม่มามอบตัว
นี่ สิรอนานมากกกก
เพราะไรรู้ม่ะ
เราชื่อเริ่มด้วย "อ.อ่าง"ไง
สุดท้ายของผู้หญิงนะค่ะ จะบอกให้
(กระซิบ)...
เรา : แม่เปลี่ยนชื่อหนูเหอะ
แม่ : ชื
,,chinodul,,
